Suvach's profile๛To LOVE is to GIVE. ควา...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
Atitthaya Nawarakwrote:
ซาหวาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดี
ปีใหม่
มีความสุขกับทุกวัน
สุขภาพดีตลอดปี
ตลอดชาติ
อย่าไปเป็นญาติกะโรงพยาบาล
ไปแระ
สวัสดี
Jan. 4
ศราวุฒิ กองพนัสสักwrote:
ขอบคุณนะครับ สำหรับคำแนะนำ
ว่างๆก็แวะไปอ่าน กวี ของหน่อยนะครับ
ติชมกันบ้าง ไม่ว่ากัน
อิอิ
Nov. 7
lawan panthipwrote:
สวัสดีค่ะพี่สักอยู่ที่ สเปชี่ด้วยเหรอคะ แมวมาทักทายแล้วนะ
Nov. 5
ธารน้ำ ปิ่นขุนทองwrote:
แวะมาเยี่ยมนะจ๊ะ วันนี้อ่อนล้าเกินกว่าจะหยอกเย้า แค่ให้รู้ว่าเป็นห่วงพี่คนนี้เหมือนเดิมจ้า
Sept. 7
แก้วตาwrote:
สะบายดีมะค่ะอย่าทำงานมากละดูแลตัวเองบ้างนะค่ะคิดถึนะมาเยื่ยมนะค่ะ
Aug. 5
|
๛To LOVE is to GIVE. ความรัก..คือ..การให้๛๛หนึ่งปีที่คุยกัน..ไม่เท่าหนึ่งวันที่พบหน้า๛ July 02 อย่าบอกให้ใครรู้อย่าบอกให้ใครรู้ ว่าเรารู้สึกต่อกันเช่นไร แค่เรามองตากัน ก็สั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ อย่าให้ใครเห็น ว่าฉันแอบส่งสายตาหวานๆให้ไป เพราะอยากเก็บไว้เป็นเรื่องของเราสองคน ฉันก็เกือบยั้งใจไม่อยู่ กลัวใครจะรู้ เมื่ออยู่กับเธอเลยต้องทำเฉยไป แล้วก็เกือบจะเผลอจนได้ ก็ทนไม่ไหวก็ใจมันสั่นทุกที หากใครถามเรื่องดอกไม้ ก็ให้ทำไม่รู้ไม่ชี้ไป หากใครถามที่เราดูแปลกไป หรือถามความรักที่มี อย่าบอกให้ใครรู้ ว่าเรารู้สึกต่อกันเช่นไร แค่เรามองตากัน ก็สั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ อย่าให้ใครเห็น ว่าฉันแอบส่งสายตาหวานๆให้ไป เพราะอยากเก็บไว้เป็นเรื่องของเราสองคน รู้ว่าเธอคงไม่พูดหรอก ว่าเราแอบชอบ ว่าเราแอบเก็บสิ่งดีๆเอาไว้ เพราะที่เรารู้กันอยู่ข้างใน มันเกินบรรยาย เกินกว่าใครจะรับฟัง หากใครถามเรื่องดอกไม้ ก็ให้ทำไม่รู้ไม่ชี้ไป หากใครถามที่เราดูแปลกไป หรือถามความรักที่มี อย่าบอกให้ใครรู้ ว่าเรารู้สึกต่อกันเช่นไร แค่เรามองตากัน ก็สั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ อย่าให้ใครเห็น ว่าฉันแอบส่งสายตาหวานๆให้ไป เพราะอยากเก็บไว้เป็นเรื่องของเราสองคน ไม่ต้องบอกให้ใครรู้ ว่าเรารู้สึกต่อกันเช่นไร แค่เรามองตากัน ก็สั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ อย่าให้ใครเห็น ว่าฉันแอบส่งสายตาหวานๆให้ไป เพราะอยากเก็บไว้เป็นเรื่องของเราสองคน (เพราะอยากเก็บไว้ให้รู้กันอยู่สองคน) April 01 ที่ว่างทุกคู่รัก...มักจะใช้คำว่า "ความเป็นเจ้าของ" February 26 365 วัน...เพื่อเรียนรู้คำว่า "รัก"
แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้ เพราะมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ ไปทุกที่กับเธอ เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย 1. ต้นไม้แห่งความรัก หากรดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดดที่จัด และดูแลต้นไม้มากจนเกินไปไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโต แต่มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง อาจดูน่าสนใจแต่สิ่งที่ได้มานั้นจะนำมาซึ่งความผิดหวัง เสียใจก็เป็นได้ 3. ช่วงแห่งการดูใจกันหากจะรักใคร จงปลดปล่อย "คนที่รัก" ให้เป็นอิสระ หากรักนั้นย้อนกลับมา รักนั้นก็คือของเราและจะเป็นของเราตลอดไป หากรักนั้นมิได้กลับมา รักนั้นก็มิได้เป็นของเราตั้งแต่แรก 4. การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป 5. ไม่มีคำว่าสาย สำหรับความรักแท้ เพราะ “รัก” เริ่มต้นใหม่ได้ด้วย การรู้จักให้อภัย รู้จักลืมสิ่งที่เคยผิดพลาดระหว่างกัน ความไว้วางใจกัน ต่างต้องรู้จักเคารพในสิทธิส่วนบุคคลของกันและกัน จงยืนอยู่ด้วยกัน แต่ว่าอย่าใกล้กันนัก เพราะว่า ต้นไม้ใดๆ ก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันได้ คุณล่ะ......ใช้เวลาเท่าไรในการทำความรู้จักและพยายามเข้าใจในรัก
February 15 เมื่อฟ้ามืด..จึงเห็นดาวสวยท้องฟ้ายามมืดสนิท... มองไม่เห็นแม้เส้นทางเดินข้างหน้า ความรู้สึกหวาดกลัว เหน็บหนาว เคว้งคว้าง ย่อมก่อตัวเกิดขึ้นได้ไม่ยากเย็น คนเรามักจะหวาดกลัว... ต่อสิ่งที่สายตาไม่อาจจำแนกรายละเอียดได้ ทั้งที่ในความเป็นจริง... ทุกสิ่งทุกอย่างก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน...มืดหรือสว่าง เหมือนกับเส้นทางเดินของชีวิต อุปสรรคและความผิดพลาดที่ถาโถมเข้ามา ทำให้เราเหน็บหนาว หวาดกลัวและเคว้งคว้าง เหมือนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของความรู้สึก... มองไม่เห็นหนทางแห่งปัญหาทั้งปวง... แพ้...เราอาจจะพ่ายแพ้ต่อความมืดมิดนั้น ความอดทนที่ตั้งไว้เริ่มเหมือนจะขาดผึง ได้ยินแต่ความเงียบเชียบของความรู้สึก เพราะดวงตาได้มืดมิดจ่อมจมกับความสิ้นหวัง... ...แต่... ในความมืดมิดของท้องฟ้า...หากปรับดวงตาให้คุ้นชิน เราจะมองเห็นเส้นทางข้างหน้าได้บ้าง แม้เพียงราง ราง แต่ก็เพียงพอที่จะมองเห็น เชื่อเถิดว่า...ไม่มีความมืดมิดใด จะมืดมิดอย่างแท้จริง และหากเราแหงนมองขึ้นไป ดวงดาวมากมายส่องแสงประกายเจิดจ้าวับวาว ยิ่งท้องฟ้ามืดสนิทมากเท่าไร ดวงดาวก็จะยิ่งสวยระยิบยามค่ำคืน เช่นกัน แสงดาวดวงน้อยแม้ริบหรี่...จะเป็นดั่งคบเพลิง สว่างโชติช่วงในหัวใจของคนที่ว่างเปล่า อบอุ่นดั่งแสงดวงตะวัน ส่องนำให้นักเดินทางผู้เหน็บหนาว ท่ามกลางปัญหา ความท้อแท้สิ้นหวัง หากปรับความรู้สึกให้คุ้นชิน หลับตาลง...เปิดหัวใจ ให้หัวใจได้ฟังเสียงความรู้สึก ให้ความคิดได้โลดแล่นอย่างอิสระ เราจะสามารถมองเห็นหนทางข้างหน้าได้เช่นกัน เชื่อมั่นเถิดว่า...ไม่มีปัญหาใด...ไม่มีทางออก ขอความสงบนิ่งเป็นดั่งดาวดวงน้อย ช่วยส่องนำใจของนักเดินทางแห่งชีวิตผู้สิ้นหวัง ให้พลังอบอุ่นแห่งความเข้มแข็ง โอบอุ้มและเยียวยาความเหน็บหนาวของหัวใจ รำลึกไว้เสมอว่า...“เพราะฟ้ามืดดาวจึงสวย” หากไม่ข้ามพ้นอุปสรรค...ใยจะถึงที่หมาย "เข้มแข็งไว้...คนดี" February 08 ความรักออนไลน์การแสวงหาความรักที่ออนไลน์อยู่บนโลกไซเบอร์ใบนี้ http://board.dserver.org/b/babylala/00000680.html
February 06 รัก..มีค่าตอนไหน? |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|